Çevirdim düğmeyi

Her hareket ettirişime uyum sağlayarak yükseltti sesini         

Sessizlik oluştu bir anda …

Oturduklarında bile sürekli hareket etmeye çalışan miniklerimden çıt çıkmıyordu.

Dalgın yüzlerine baktım bir bir…

Ön sırada Ayşe oturuyordu,

Babası önceki ay çıkmıştı hapisten

Ayşe kapıyı açtığında yüzüne kocaman bir gülücük yayılmıştı,

Hoş geldin baba!

Çekil önümden çocuklarımı almaya geldim diyerek itti Ayşe’yi kapının ardına…

Kumasına sarıldı, diğer çocuklarını kucakladı ve Ayşe’ye senin baban ben değilim seni kabul etmiyorum diye tersleyip evden ayrıldı.

Ayşe bu olayı kimseye anlatamadı,

Aynı zamanda da anlayamadı...

Dalıp gittiği bu günü tekrar yaşadı müziğin etkisiyle…

Sessizce gözlerinden yaşlar aktı…

Hemen yanı başında Ahmet vardı.

O da kıpkırmızı kesilmişti.

On bir yaşında olmasına rağmen çok hırçındı.

Onu da annesi terk etmişti.

Bütün hıncı bu yüzdendi.

İlk kavgasın da bunu öğrendiğimde

Sadece sarılmakla yetindim

Ve Ahmet’in o sene bir daha kavga etmediğini gözlemledim.

Daha fazla üzülmelerine gönlüm razı olmadı.

Ne hissettiklerini kâğıda yazmalarını istedim,

Derken zil çaldı

Kasvetli hava dağıldı.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner39

banner48