İçimdeki yaşlı teyzenin ömrü uzuyor bu aralar…

Yalnızlığa öyle çok alışıyorum ki;

İnsanların sorumluluğu,  konuşmaların yorgunluğu, buluşmaların zorunluluğu ve takılan maskelerin huysuzluğu…

Kısaca her biri gözümde büyüyor ışıksız ortamlarda.

Basitlik

Önyargısızlık

Doğallık

Kar tanelerinin uyumu

Çocuklarımın oyunu

Öyle özeniyorum ki bu aralar…

Ardını düşünmeden davranmayı,  konuşmayı.

Çok istiyorum bu aralar!

Arkandayım diyen insanların artmasını…

Havaların soğumasıyla

İçeri girmek isteyen

Kuşların camlara çarpması gibi

Çırpınıp,

Afallıyorum.

Susuyorum.

Çaresizce soğukta kalmaya devam ediyorum...

Umudumu tazeleyen dostlar,

Beklentisi olmayan

Yönümü hatırlatan.

Öyle az ki sayıları

Öyle az ki an’ları

Doyamadığımı, her an yanımda aradığımı haykırıyorum

Ve sadece yine ben duyuyorum.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner39

banner48